Fladderkunst 4 Volgens het boekje

Kringloopwinkels….niets leuker dan tussen al het afgedankte spul door struinen om vervolgens één of meer spulletjes te ‘adopteren’. Zo vond een boek, met de titel; “het juiste antwoord op lastige interview vragen”, afgelopen week zijn weg naar casa snip. Voor vijftig cent beloofde het dé weg te zijn naar een succesvolle sollicitatie. Het boek staat vol met kant en klare antwoorden op 160 ‘geniepige, gevreesde’ vragen die je kunt verwachten op een dergelijk gesprek. Het leert je “superieur” te antwoorden, trucjes te doorzien en potentiële werkgevers te slim af te zijn. Je wordt als het ware een ‘supersollicitant’, maar ben je bij dat gesprek nog steeds wie je bent?

Het deed me denken aan de talloze boeken en theorieën die ik heb gelezen met betrekking tot de opvoeding en ontwikkeling van het kind. Ieder boekje belooft dé input te geven voor de opvoeding van zelfrespecterende, verantwoordelijke en stabiele kinderen. Boeken vol antwoorden, ideeën en suggesties om je eigen kinderen ‘te slim af te zijn’ bij alle ‘ellende’ die je kunt verwachten bij het grootbrengen van je kroost. Geloof me, sommige theorieën zijn ontzettend inspirerend en verschillende boeken een ware verademing om te lezen. Anderen laten je bepaalde situaties net even vanuit een andere hoek bekijken en bepaalde fragmenten geven veel inzicht op de ontwikkeling van kinderen. Toch denk ik dat je, op momenten dat het er werkelijk op aan komt, beter eens goed in de ogen van je kind kunt kijken dan door te bladeren naar pagina 76. Dat we vooral niet te veel ‘volgens het boekje’ zouden moeten handelen, maar meer ‘volgens onze intuïtie’. Durven luisteren en vertrouwen op je eigen innerlijke stem, kracht en kleur. Hét perfecte gesprek, dé superieure aanpak en dé volmaakte opvoeding bestaat niet en dat is maar goed ook. Opvoeden is geen trucje het is, buiten een opgave op zijn tijd, vooral een hele bijzondere gave die iedere ouder of opvoeder (uitzondering daar gelaten) in zich heeft. Hét boek wordt geschreven tijdens het grootbrengen, opvoeden is één grote dialoog met je kind en de wereld om je heen. Daar horen aspecten bij als; ‘achter het behang’, ‘handen in het haar’ en ‘het spoor bijster zijn’. Dat is normaal en soms helpt een ‘naughty chair’ niet, maar een lekkere wandeling in het bos wel. Een boek kan je vertellen dat een driftbui van 3 kwartier, bij aanvang van de zwemles, de kop ingedrukt moet worden door het werken met een prachtig beloningsbord, terwijl je misschien beter na kunt denken of die zwemles nu al zo nodig is of best nog even kan wachten.

Afgelopen week heb ik het boekje “succesvol solliciteren” weer teruggebracht naar de kringloop. De maakbaarheid, gekunsteldheid en de trucjes die schuilgaan achter iets heel natuurlijks ; namelijk het voeren van een gesprek, is iets wat mij stoort. Laat mij maar even stotteren of stamelen tijdens een sollicitatie. Laat mij maar net even niet hét antwoord hebben of even stilvallen. Ik geloof dat dit helemaal niet zo erg is als het lijkt. Een goed gesprek gaat niet om de juiste antwoorden, het gaat om échte antwoorden.

Zo is het volgens mij ook als het gaat om het grootbrengen van onze kroost. We moeten zoeken naar echtheid en erop vertrouwen dat dit genoeg is, goed genoeg is. Dan stotteren we soms, stamelen, vallen we soms even stil. Voelen we ons verslagen en dan weer euforisch., maar we zijn echt en integer. Zoekend naar die eeuwige balans tussen loslaten en beschermen, tussen ruimte geven en begrenzen. Gelukkig hebben we elkaar, dat kan een feest van herkenning zijn en ook heel veel nieuwe input geven….Zo niet, dan heb ik nog wel een goed boek voor je ;).

Door:Hanna Snip-Sleijster, getrouwd met Jakob en moeder van Veerle (5) en Sil (2).

No comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *